Ρομπέρτο Τσούκκο

Insight

Ο TheaterMindGr παρακολούθησε τον «Ρομπέρτο Τσούκκο», το τελευταίο έργο του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, στο Θέατρο Προσκήνιο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, με τον Δημήτρη Καπουράνη στον ομώνυμο ρόλο.

Μια σκοτεινή, καθηλωτική θεατρική δημιουργία που διερευνά την ανθρώπινη ταυτότητα, την κοινωνική καταπίεση & τα όρια της ελευθερίας.

Η υπόθεση

Ο Ρομπέρτο Τσούκκο δολοφονεί τους γονείς του, δραπετεύει από τη φυλακή & περιπλανιέται σε μια πόλη όπου οι άνθρωποι μοιάζουν εγκλωβισμένοι σε προκαθορισμένους οικογενειακούς & κοινωνικούς ρόλους.

Οι διαδρομές τους διασταυρώνονται με τη δική του, αποκαλύπτοντας έναν κόσμο φόβου, επιθυμίας, βίας & αδιεξόδων.

Ο TheaterMindGr είδε & προτείνει

Ο Δημήτρης Καραντζάς δημιουργεί έναν σκηνικό κόσμο όπου η φυλακή δεν περιορίζεται σε έναν πραγματικό χώρο. Αποκτά πολλαπλές μορφές, αναδεικνύοντας τους μηχανισμούς που περιορίζουν την ανθρώπινη αυτονομία.

Η βία δεν εντοπίζεται αποκλειστικά στα εγκλήματα του πρωταγωνιστή. Διαπερνά τις ανθρώπινες σχέσεις, την οικογενειακή εξουσία & τις κοινωνικές δομές.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι ο Τσούκκο είναι ο μόνος χαρακτήρας με συγκεκριμένο όνομα, ενώ οι υπόλοιποι προσδιορίζονται κυρίως από τις ιδιότητές τους.

Ο Τσούκκο προκαλεί ταυτόχρονα φόβο & μια παράδοξη έλξη, θέτοντας τον θεατή αντιμέτωπο με τη λεπτή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην κατανόηση ενός χαρακτήρα & τη δικαιολόγηση των πράξεών του.

Highlight

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΟΔΡΑΣΗ

Στο συγκλονιστικό φινάλε, ο Ρομπέρτο επιστρέφει στην κορυφή της φυλακής, ενώ οι δύο φύλακες στέκονται ξανά μπροστά στην κλειστή καγκελόπορτα.

Ένα εκτυφλωτικό φως, σαν δυνατός ήλιος, τον λούζει, ενώ ταυτόχρονα πέφτει χιόνι. Η επιθυμία που επανέρχεται στα λόγια του σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, να βρίσκεται στην έρημο ενώ χιονίζει, αποκτά επιτέλους σκηνική υπόσταση.

Η αφήγηση ολοκληρώνεται κυκλικά: ο Τσούκκο ανεβαίνει ξανά για να αποδράσει. Μόνο που αυτή τη φορά δεν αποδρά από τη φυλακή, αλλά από την ίδια τη ζωή.

Σκηνοθετική ματιά & σκηνική όψη

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της παράστασης είναι το ευρηματικό σκηνικό της Μαρίας Πανουργιά, που αποκτά ουσιαστικό δραματουργικό ρόλο.

Η παράσταση ξεκινά με δύο φύλακες μπροστά στην καγκελόπορτα της φυλακής. Όταν αυτή ανοίγει, αποκαλύπτεται μια τετράγωνη, περιστρεφόμενη κατασκευή, η οποία μεταμορφώνεται διαρκώς.

Είναι το σπίτι του Ρομπέρτο, το σπίτι της νεαρής κοπέλας που τον ερωτεύεται, αλλά & το «Μικρό Σικάγο», η κακόφημη περιοχή με τους οίκους ανοχής. Η ίδια κατασκευή λειτουργεί ως σπίτι, κελί & κλουβί, μετατρέποντας τον εγκλεισμό σε κεντρικό σκηνικό σύμβολο.

Ιδιαίτερα εύστοχη είναι η σύνδεση του σπιτιού της κοπέλας με την εικόνα του κλουβιού. Η οικογένειά της την αποκαλεί «κοτοπουλάκι», «ψαρόνι», «αηδονάκι». Οι φαινομενικά τρυφερές προσφωνήσεις αποκτούν διαφορετικό βάρος μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η προστασία συνυπάρχει με τον έλεγχο & τον περιορισμό.

Η περιστροφή της κατασκευής επιδέχεται μια ενδιαφέρουσα συμβολική ανάγνωση: πέρα από τη λειτουργία της ως μέσου εναλλαγής των σκηνικών χώρων, δημιουργεί την αίσθηση ενός κόσμου που μοιάζει να περιστρέφεται γύρω από τον Ρομπέρτο Τσούκκο.

Ο ήρωας εισβάλλει στις ζωές διαφορετικών ανθρώπων, διαταράσσει τις ισορροπίες τους & παραμένει το σημείο αναφοράς των επιμέρους ιστοριών.

Παρά την ευρηματικότητα & τη συμβολική της δύναμη, η συχνότητα της περιστροφής αφήνει μια μικρή, καθαρά υποκειμενική επιφύλαξη, καθώς σε ορισμένα σημεία δημιουργεί μια αίσθηση κόπωσης. Πρόκειται για μια επιμέρους παρατήρηση που δεν μειώνει τη συνολικά εξαιρετική εντύπωση από τη σκηνοθετική προσέγγιση του Δημήτρη Καραντζά.

Οι ερμηνείες

Ο Δημήτρης Καπουράνης παραδίδει μια πραγματικά καθηλωτική ερμηνεία στον απαιτητικό ρόλο του Ρομπέρτο Τσούκκο, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους η παράσταση αφήνει τόσο ισχυρό αποτύπωμα.

Με εντυπωσιακές ερμηνευτικές εναλλαγές & διαρκή σκηνική εγρήγορση, αναδεικνύει τις αντιφάσεις ενός σύνθετου χαρακτήρα, αποφεύγοντας τη μονοδιάστατη προσέγγιση. Μια ερμηνεία υψηλών απαιτήσεων, που ξεχωρίζει στη φετινή θεατρική σεζόν.

Ιδιαίτερα ξεχωρίζει η Δήμητρα Βλαγκοπούλου στον ρόλο της μεγαλύτερης αδελφής της νεαρής κοπέλας, με μια δυνατή παρουσία που αναδεικνύει τις αντιφάσεις του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Εξαιρετικά θετική εντύπωση αφήνει η Ιωάννα Δεμερτζίδου στον ρόλο της νεαρής κοπέλας, ενώ η Άννα Καλαϊτζίδου, ο Μιχάλης Τιτόπουλος & ο Μπ'άμπης Αλεφάντης προσφέρουν ιδιαίτερα αξιόλογες ερμηνείες.

Οι Μανώλης Μαυροματάκης & Βασίλης Ζαφειρόπουλος συμπληρώνουν ένα εξαιρετικά δυνατό ερμηνευτικό σύνολο, του οποίου η συνοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της παραγωγής.

Μουσική & φωτισμοί

Οι φωτισμοί του Δημήτρη Κασιμάτη & η μουσική του Γιώργου Ραμαντάνη συμβάλλουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση της σκηνικής ατμόσφαιρας, ενισχύοντας τη δραματική ένταση & υπογραμμίζοντας καθοριστικές στιγμές της δράσης.

Εντάσσονται οργανικά στη σκηνική αφήγηση, αναδεικνύοντας τη σκοτεινή διάσταση του έργου.

Συμπέρασμα

Ο «Ρομπέρτο Τσούκκο» συγκαταλέγεται στις πιο δυνατές θεατρικές προτάσεις της σεζόν 2026–27. Μια σκοτεινή, καθηλωτική & πολυεπίπεδη παράσταση, που συνδυάζει τη σκηνοθετική τόλμη του Δ. Καραντζά, την εξαιρετική ερμηνεία του Δ. Καπουράνη, ένα εξαιρετικά δεμένο ερμηνευτικό σύνολο & το ευρηματικό σκηνικό της Μ. Πανουργιάς.

Η σκηνική κατασκευή, οι συμβολισμοί & η οργανική συμβολή της μουσικής και των φωτισμών συνθέτουν έναν κόσμο όπου τα όρια ανάμεσα στη φυλακή, στο σπίτι & στην κοινωνία γίνονται δυσδιάκριτα.

Το έργο δεν επιδιώκει να δικαιολογήσει τη βία του πρωταγωνιστή, αλλά να θέσει ουσιαστικά ερωτήματα για την ταυτότητα, την εξουσία, τον εγκλεισμό & την ανθρώπινη ανάγκη για ελευθερία.

Μια από τις παραστάσεις που αναμένεται να απασχολήσουν το θεατρόφιλο κοινό τη φετινή σεζόν. Μια θεατρική εμπειρία που αξίζει πραγματικά να μη χάσετε!